صندوق اسرار صدام کیست؟

صدام اگر توانست خون ریز بلامنازع خاورمیانه در دو دهه اخیر باشد،بی شک بخشی از توفیق اش(!) را مدیون نامردهایی است که بازوی او برای قتل و غارت بوده اند.نام این مردان را نه عراقی ها،بلکه احتمالاً ایرانی ها و شاید کویتی ها فراموش نخواهند کرد.
چهره هایی مخوف که یا به دست ارباب به سیاه چاله فنا رفته اند و یا آواره دیار غربت شده اند،داستان زندگی یک نفر از آنها را اینجا می خوانید؛

ادامه نوشته

روایت یک خادم امام رضا(ع) از تشرف آیت الله بهجت(ره)

شنیده بودم آیت الله بهجت تابستان ها به مشهد می آیند و مقیم کوی رضا(ع) می شوند.اما من کمتر موفق شده بودم در دفترشان یا در حرم مطهر امام رضا(ع) زیارتشان کنم.آن روز من در کفشداری شماره هفت واقع در صحن آزادی خدمت می کردم.هوا کاملاً روشن شده بود،ولی آفتاب هنوز سر نزده بود.حرم نسبتاً خلوت شده بود.معمولاً حدود دو ساعت بعد از نماز صبح،حرم کمی خلوت تر می شود.
هنگام تعویض کشیک بود و باید کفشداری را ترک می کردم.زنگ ساعت حرم مطهر به صدا درآمد و ساعت 6 صبح را اعلام کرد.

ادامه نوشته

کنفرانس شیعه شناسی تل آویو ؛ بررسی نگاه محوری شیعه به انتظار از معبر عاشورا

«ماربین» محقق آلمانی می گوید:«از جمله مسائل اجتماعی بسیار مهمی که موجب امیدواری و رستگاری شیعه است،اعتقاد به وجود حجت عصر و انتظار ظهور است».¹

«پتروشفسکی» تاریخ دان و ایران شناس علوم شوروی سابق در این زمینه می نویسد:«چشم به راه مهدی بودن در عقاید مردمی که نهضت های قرن سیزدهم را در ایران به پا داشتند،مقام بلندی داشته است،ولی در قرن چهاردهم میلادی این عقیده راسخ تر و مشهودتر گشت».²

در دسامبر 1984 (1365ش) در دانشکده تاریخ دانشگاه تل آویو با همکاری مؤسسه ی مطالعاتی شیلوهه – که یک مؤسسه غیرانتفاعی و مرتبط با صهیونیسم است – کنفرانسی با حضور سیصد شیعه شناس درجه ی یک جهان برگزار شد و در آن ظرف مدت سه روز سی مقاله ارائه شد و به قول ـ «مارتین کرامر»،یکی از شیعه شناسان جهان که دبیر این کنفرانس بود،هدف اصلی از برپایی این کنفرانس،شناخت مفاهیم محوری در تمدن شیعه ی اثنا عشری و بعد بالطبع شناسایی انقلاب اسلامی سال 1357 در کشور ایران بود.شیعه شناسان برجسته ای در این کنفرانس شرکت داشتند،امثال:«دانیل برومبرگ»،«ماروین زونیس»،«مایکل ام جی فیشر»،«برنارد لوییس» و خود «مارتین کرامر» و دیر شیعه شناسان و شرق شناشان.

مقالاتی که در این کنفرانس ارائه شد،صد در صد تفصیلی،تحقیقی و مبتنی بر پیچیده ترین متن تحقیق و عمیق ترین روش ها در بررسی دین و مکتب و تمدن بود.در سخنرانی مقدماتی این کنفرانس – که آقای «مارتین کرامر» ارائه کرد – هدف اصلی شناسایی مفاهیم محوری در تمدن شیعه به دلیل شناخت انقلاب اسلامی ذکر شد.

در این کنفرانس بعد از تحلیل بسیار،دو مفهوم محوری بحث و بررسی و شناسایی شد.از دید این شیعه شناس،مفهوم محوری اول:آن نگاه سرخی است که شیعیان به صحرای کربلا دارند و قدر مسلّم،خون شیعه در قیام های متعدد،مستقیماً مشروب شده از صحرای کربلا در سال 61 هجری است.

در این کنفرانس مسائلی درباره ی امام حسین(ع) ذکر شد که از آن جمله مقاله ای است به عنوان «تشیّع به روایت امام خمینی».

نویسندگان این مقاله دو نفر به نام های:«ماروین زونیس و دانیل برومبرک» بودند.در بخشی از این دو مقاله آمده است:«تأکید بر شهادت در عقیده ی امام خمینی،نشان می دهد که شهادت نقش مهم و ویژه ای در تشیّع ایفا می کنند.تفکّر سنی به هیچ وجه با مفهوم شهادت بیگانه نیست،اما این مفهوم در این تفکّر دارای مقام محوری نیست،زیرا اسلام سنی از یک شخصیت مذهبی،مانند امام حسین(ع) که در راه عقیده ی خود فدا شده باشد،الهام نمی گیرد.

اما در تشیّع اثنا عشری موضوع شهادت امام حسین(ع) و تا حدّی شهادت سایر ائمه(ع) محوری است.امام حسین(ع) با قربانی کردن جان خود در راه اسلام،تکلیف نسل های بعدی شیعیان را مشخص کرده است.همه ساله در ماه محرّم و در روز عاشورا؛یعنی سالروز شهادت امام حسین(ع) با برگزاری مراسم پرشور و شرح وقایع جان گداز کربلا خاطره ی شهادت او گرامی داشته می شود.این موضوع به آیین های تشیّع مضمونی فوق العاده و احساسی می بخشد».

در میزگرد دیگری که افرادی چون:«میشل فوکو،کلر بریر،پیر بلانشه» - که از روزنامه نگاران برجسته ی فرانسوی بودند – حضور داشتند،درباره ی قیام امام حسین(ع) و نقش آن در تمدن شیعی مطالبی بسیار ظریف بیان شد؛از آن جمله «کلر بریر» گفت:«در ایران تظاهرات،به معنای واقعی آن است و بهتر است از واژه ی شاهد استفاده کنیم.در ایران مردم از حسین حرف می زنند،باری این حسین کیست؟...».³

دومین محور؛نگاه سبزی است که شیعیان اثناعشری به آن توجه دارند؛یعنی امام زمان،حضرت مهدی موعود(عج)،امامی زنده و ناظر به اعمال و رفتار شیعیان،کمک کار و حافظ آنان در سطح کل.

می دانیم که هر قیام و نهضت ضد استبدادی هر قدر در اصول و مبانی خود راسخ تر باشد،دشمنانش بیشتر و دشمنی آنها شدیدتر خواهد بود،لذا چه بسا به جهت سست شدن در عقیده به زانو درآمده و از مواضع اصولی عقب نشینی کنند.امّا در جامعه شیعی این مشکل حل شدنی است،زیرا جامعه ی شیعی با آن تمدن و نگاه سبزشان امیدوار به ظهورند و این اعتقاد از جهت روانشناسی اثر عمیقی در روحیه ی شیعیان می گذارد.⁴

پی نوشت ها
1- ماربین،سیاست اسلام،مذهب شیعه،ص 49.
2- پتروشفسکی،نهضت سربداران خراسان،ترجمه کریم کشاورز،به نقل از دکترین مهدویت،ص 23.
3- حسن بُلخاری،تهاجم یا تفاوت فرهنگی،به نقل از دکترین مهدویت،ص 25.
4- رضوانی،علی اصغر،دکترین مهدویت تنها راه نجات بشر،صص 23 – 26.
منبع : هنارس – یاران موعود آخرالزمان – محمّد لک علی آبادی.

سیر و سلوک در نگاه امام جعفرصادق(ع)

تمام روایات  این مطلب،از حضرت امام جعفر صادق(علیه السّلام) می باشد که در کتاب شریف «مصباح الشریعه و مفتاح الحقیقه» گردآوری شده اند حضرت امام خمینی(ره) در پاسخ به نامه ی همسر حاج احمد آقا،خانم طباطبایی خواندن این کتاب گرانقدر  را در نامه ی عرفانی خویش به سالکان الی الله توصیه نموده اند.

ادامه نوشته

آثار و فضایل سوره مبارکه توحید

از عبدالله بن عباس نقل شده است که رسول اکرم(ص) فرمودند:همیشه از نزول عذاب در شب و روز ترسان بودم تا اینکه «جائنی جبرئیل بسورة قل هوالله احد فعلمت ان الله لا یعذب امتی بعد نزولها فانها نسبه الله عزوجل»¹ تا زمانی که جبرئیل(ع) خدمت رسول الله الاعظم(ص) شرفیاب شد،آنگاه آن حضرت فرمودند:دانستم که خداوند پس از نزول سوره توحید،امّت مرا عذاب نمی فرماید چون سوره توحید به خداوند نسبت دارد و خودش را در سوره توحید،توصیف نموده و به بندگان معرفی کرده است سپس فرمودند:
«فمن تعاهد قرائتها بعد کل صلوه تناثر البر من السماء علی مفرق راسه و نزلت علیه السکینه لها دوی حول العرش حتی ینظر الله عزوجل الی قاریها و یغفر الله له مغفره لایعذبه بعدها»؛
کسی که بعد از هر نماز،سوره توحید را قرائت نماید؛عنایت و لطف و احسان الهی از آسمان بر سرش نثار می شود و در هاله ای از خوبی ها فرو می رود و آرامش و سکونت بر او نازل می شود؛و برای کسی که این سوره را می خواند،صوتی لطیف و جذاب در اطراف عرش می باشد و خداوند عزوجل،نظر عنایت به سوی قاری این سوره مبارک می فرماید و او را می آمرزد و هرگز او را عذاب نمی نماید!
«ثم لا یسئل الله شیئاً الا اعطاه الله ایاه و یجعله فی کلائه و له من یوم یقراها الی یوم القیامه خیرالدنیا و الاخره»؛
سپس هر حاجتی را از خداوند بخواهد به او عنایت می فرماید و دعایش مستجاب می شود و همیشه در حفظ حضرت حق می باشد و از بلایا و سختی ها محفوظ بوده و در امنیت الهی است و از روزی که این سوره را می خواند تا هنگام قیامت،خیر و سعادت دنیوی و اُخروی برای او تقدیر می شود.

«و یصیب الفوز و المنزله و الرفعه و توسع علیه فی الرزق و یمدله فی العمر و یکفی من اموره کلها و لایذوق سکرات الموت و ینجو من العذاب القبر و لایخاف اموره اذا خاف العباد و لایفزع اذا فزعوا»؛
و برای او رستگاری و کامیابی و مقامات رفیع و منازل عالی در نظر گرفته می شود و روزی و ثروت بسیاری او را فرا می گیرد و خداوند تبارک و تعالی،عمر طولانی به او لطف می فرماید و همه ی امور زندگی و آرزوهایش را کفایت می نماید و با خواندن این سوره هرگز سکرات و سختی های مرگ را نمی چشد و در عالم قبر و برزخ،عذابی نمی بیند و از عذاب و گرفتاری های عالم روح و برزخ نجات می یابد و خواننده این سوره،هرگز در غروب تنهایی ها؛چه دنیوی و چه در عالم برزخ و ارواح و چه عالم قیامت و برزخ اکبر،ترس و خوف و دلواپسی ندارد آنگاه که دیگران در خوف و اضطرابند.

تا آنجا که می فرمایند:«طوبی لقاریها فانه ما من احد و یقرءها الا و کل الله عزوجل به ماة الف ملک یحفظونه من بین یدیه و من خلفه و یستغفرون له و یکتبون له الحسنات الی یوم یموت»؛
خوشا بحال کسی که سوره توحید را بخواند.هیچ کس نیست که این سوره را تلاوت و قرائت نماید؛الا اینکه به امر الهی،صد فرشته در جلو و پشت سر از او محافظت می نمایند و برایش آمرزش می طلبند و برای این شخص تا روزی که از دنیا می رود حسنات و خوبی ها و زیبایی های معنوی در صحیفه ی اعمال و کتاب نفس و کفن ماهیتش می نویسند.

اگر کسی،روزی سه مرتبه این سوره را بخواند وارد بهشت می شود و خداوند تبارک و تعالی به او می فرماید:
«فادخلها لتری ما اعددت لک من الکرامه و النعم بقرائتک قل هو الله احد»؛
وارد بهشت شو تا کرامت ها و نعمت هایی را که به خاطر سوره «قل هو الله احد» برایت آماده کرده ام،ببینی.

و در جایی دیگر فرموده اند:«ما من مؤمن یقرا ما فی کل یوم عشر مرات الا و قد استوجب رضوان الله اکبر و کان من الذی قال الله تعالی فیهم فاولئک مع الذین انعم الله علیهم من النبیین و الصدیقین»²؛
هیچ مومنی نیست که این سوره را روزی 10 مرتبه قرائت کند؛الا اینکه به بالاترین مقامات در عالم رضوان الهی می رسد و با کسانی محشور می شود که قرآن کریم می فرماید:ایشان با کسانی محشور می شوند که خداوند عزوجل نعمت هایش را به آنان تمام کرده و به آن ها عنایت فرموده،یعنی پیامبران و رسولان الهی و صدیقین که همه ی وجودشان صداقت و راستی و پاکی و نور است.

پی نوشت ها
1- بحارالانوار.
2- همان.
منبع : تک مروارید ساحل عشق – در مقامات و فضائل جوانمردی از آسمان حضرت صاحب العصر و الزمان(عج) – سید حسین(کمال الدین) رضوی حائری.